یادی از محسن سلیمانی که زودتر از زود سفر کرد کودک و نوجوان > فرهنگی - اجتماعی - فرهاد حسنزاده:بعضی آدمها را هزاربار میبینی و اگر یکبار دیگر ببینی فوق فوقش میشود دیدن او برای هزار و یکمینبار، بیآنکه اتفاق خاصی رخ بدهد. بعضی آدمها را شاید فقط دهبار ببینی؛ اما حس میکنی بیش از هزاربار دیدهای و اگر بار دیگر ببینی حس میکنی چه خوب شد که او را دیدی وگرنه زندگیات خانهای را کم داشت. و من آخرینباری که محسن سلیمانی را دیدم پارسال بود در پایتخت صربستان. همان سالی که رفته بودم نمایشگاه کتاب بلگراد تا مهمان غرفهی ایران باشم که خودش مهمان ویژهي نمایشگاه بود. محسن کاردار فرهنگی ایران در صربستان بود و من داشتم به چنین شغلی برای یک نویسنده و مترجم و پژوهشگر فکر میکردم و تو دلم میگفتم کاش نصیب من هم بشود. ای کاش پاداش تشویقی نویسندگان این باشد که چند سال برای کارهای فرهنگی بروند جایی دور و خوش آب و هوا تا آب زیر پوستشان بدود و تازه شوند. ولی محسن اینطور فکر نمیکرد. گلایه داشت از این نوع زندگی. از اینکه ناچار هستی چند سال از روند عادی زندگیات دور باشی. اگر کنار خانواده نباشی یک مصیبت و اگر خانواده را با خود به کشوری دیگر بکشانی كه داستان غمبار دیگریاست برای خودش. مشکلاتی مثل عادت نداشتن بچهها به فضای جدید و عقب افتادن از مدرسه و رفاقتهای این دوران. راست میگفت محسن. به

وی اظهار داشت: حوزه بهداشت و درمان باید نسبت به امر جمع آوری و دفن نخاله های باقی مانده از زلزله توجه ویژه داشته باشند چرا که در آینده یکی از تهدیدهای جدی برای استان تلقی می شود. نماینده مردم کرمانشاه در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: وضعیت سرویس های بهداشتی و حمام، واحدهای صنعتی آسیب دیده در شهرک های صنعتی و چاهها هنوز در این مناطق نامطلوب است و یک معضل تلقی می شوند. وی تصریح کرد: متاسفانه در برخی مناطق از جمله گیلانغرب شاهد بودیم که هنوز خانواده هایی هستند که حتی چادر هم تحویل نگرفتند و به گفته مردم منطقه، هلال احمر فقط یکبار بسته غذایی بین آنها توزیع کرده است. وی تاکید کرد: باید نسبت به استفاده از ظرفیت های بلا استفاده مرزهای استان اهتمام ویژه داشته باشیم و تهدید ها را به فرصت تبدیل کنیم اما متاسفانه در این خصوص فرصت سوزی می کنیم. تجری ابراز امیدواری کرد که بتوانیم در آینده نزدیک از ظرفیت مرز پرویز خان و خسروی که ظرفیت بالای ملی است استفاده بهینه کنیم. وی در پایان خاطر نشان کرد: نقل قولهایی که از سوی من منتشر شده است هیچکدام درست نیست و من هرگز نگفته ام سفرها به استان نمایشی است همین سفرها برای استان باعث خیر و برکت است.

آدرس قدیم وبلاگ اداره کتابخانه های عمومی شهرستان بهشهر (http://www.behlib2.blogfa.com/)تغیر یافتشروع بکار وبلاگ 11 آبان ماه1389 می باشدکتابخانه عمومی شماره 2 بهشهر در شهریور ماه 1383 تاسیس و در مهرماه 1383 شروع بکار نمود.اداره کتابخانه های عمومی شهرستان بهشهر در محل کتابخانه عمومی شماره 2 بهشهر مستقر می باشدشهرستان بهشهر دارای 10 باب کتابخانه عمومی نهادی و مشارکتی می باشد.5 باب نهادی و 5 باب دیگر مشارکتی می باشد.کتابخانه عمومی رستمکلا ( کتابخانه آیت الله ایازی) نهادیکتابخانه عمومی شماره 1 بهشهر ( شهید هاشمی نژاد ) تاسیس بهمن 1347 نهادیکتابخانه عمومی شماره 2 بهشهر (شیخ فضل الله تفضلی ) نهادی تاسیس شهریور 1383کتابخانه عمومی خلیل شهر ( شهید محمدیان ) نهادی تاسیس شهریور 1392کتابخانه عمومی بخش یانه سر ( آیت الله اسدالله فاضلی ) روستای نهادیکتابخانه های عمومی مشارکتی1- شهدا روستای گرجی محله2- عمومی هیئت رزمندگان بهشهر 3- قدسیه ( کتابخانه ویژه بانوان، اولین کتابخانه مشارکتی استان در بخش بانوان )4-امام محمد باقر ( ع ) زندان خلیل شهر5- امام جعفر صادق ( ع ) خلیل شهر

گفتوگو با «فريدون عموزادهخليلي» مؤسس و نخستين سردبير هفتهنامهي دوچرخه دوچرخه از یک خواب آمد کودک و نوجوان > فرهنگی - اجتماعی - علی مولوی:درست ۱۷سال است که او را میشناسم! او را با شروع دوچرخه شناختم. او برای من و بسیاری از نوجوانانی که در آغاز دوچرخه از مخاطبان آن بودند، دلیل اصلی علاقهمندشدن به نوشتن است. او با شوخيهايش در قالب يك سردبير خيالي بامزه، شوخ، اهل كلكل، پرحرف و در عين حال مهربان، ما را وادار به نوشتن ميكرد. اين سومينباري است كه براي دوچرخه با او گفتوگو ميكنم. اولينبار نوجوان بودم و بار دوم 19سالم بود. وقتي با يك نفر چندبار گفتوگو كرده باشي، سخت است حرف تازهاي بشنوي. اما «فريدون عموزادهخليلي»، آنقدر خوب بداهه حرف ميزند كه حرفهايش شبيه خيال و قصه است و هيچوقت تكراري نميشود. تا آنجا كه انگار هرگز با او گفتوگو نكرده بودم و حتي او را نميشناختم. بگذاريد كمى به گذشته برويم. فريدون عموزادهخليلى نوجوان چهطور نوجوانى بود؟ چه كارهايى را دوست داشت؟ فريدون نوجوان، شر و شور نبود. آرام بود و به سه چيز خيلي علاقه داشت؛ سينما، فوتبال و كتاب. اما واقعاً نميتوانم بگويم از اين سه عشق دوران نوجوانيام، كدام برايم اول بوده است. نميخواهم بگويم خيلي فرهيخته بودم و خيلي كتاب ميخواندم، اما واقعاً خيلي كتاب ميخواندم. نميتوانم بگويم سينما اول بوده يا فوتبال، با